พี่เกรท ครับ ผมงง กับ หลักการของ
การ หา I แบบใช้ การ Scarling ครับ

รบกวนช่วยอธิบาย หน่อยครับ

ขอบคุณมากครับ ผม

ก่อนอื่นต้องขออภัยน้องๆเพราะว่าสมการที่ผมให้ไปนั้นไม่ได้เรียกว่าวิธีการ Scaling
...
ทฤษฎีการย่อขยายส่วน (Scaling)
...
แต่มันคือวิธีการอะไรก็ไม่รู้ที่ผมเรียกมันว่าวิธีการแบ่งส่วน

(จะอธิบายให้ข้างท้าย

)
การย่อขยายส่วน(Scaling)
ก่อนอื่นต้องรู้ว่า โมเมนต์ความเฉื่อยสามารถเขียนได้อยู่ในรูป

-->(*) โดย

เป็นค่าคงที่เฉพาะของวัตถุๆหนึ่งรอบแกนๆหนึ่ง เรียกว่ารัศมีไจเรชัน
ถ้ายกตัวอย่างง่ายๆเช่น ถ้าเรามีท่อนไม้ท่อนหนึ่ง /tex] (ความหนาแน่นคงที่) และจาก(*) จะได้ว่าโมเมนต์ความเฉื่อยรอบแกนฉากที่ปลายท่อนไม้

นี่เรียกการขยายส่วน (มาจาก

)
ทีนี้เราพิจารณาทฤษฎีแกนขนานสำหรับท่อนยาว

นี้

จะได้ว่า

ดังนั้น

จะเห็นว่า ไม่ต้องอินทิเกรตก็หาค่าออกมาได้

ส่วนวิธีแบ่งส่วนที่ผมบอกมานั้นหลักๆก็เป็นดังนี้
ก็คือ เราเลือกแบ่งวัตถุที่จะหาโมเมนต์ความเฉื่อย(สมมติ

) เป็นสัดส่วนที่เหมาะสม โดยเป็นสัดส่วนของวัตถุที่เรารู้ค่าโมเมนต์ความเฉื่อยมาก่อนแล้ว(สมมติ

) แล้วก็นำเอาชิ้นส่วนเหล่านั้นมารวมกัน เพื่อหา

ในทางกลับกัน เวลาเราเจอชิ้นส่วนที่เป็นสัดส่วนของรูปทรงที่เราเคยรู้ค่าโมเมนต์ความเฉื่อยมาก่อน เราก็สามารถคิดได้ว่า โมเมนต์ความเฉื่อยของชิ้นส่วนนั้น เกิดจาก โมเมนต์ความเฉื่อยของรูปทรงเต็มๆ หักออกด้วย ชิ้นส่วนที่ขาดหายไป ก็จะได้โมเมนต์ความเฉื่อยของชิ้นส่วนของรูปทรงที่เราต้องการ
แต่ทั้งนี้ ต้องระวังในเรื่องของ"มวล"ด้วย เพราะอย่าลืมว่า ถ้าเราย่อส่วนวัตถุ มวลของมันก็จะหดลงไปด้วย (ทั้งนี้ ถ้าเป็นวัสดุเดิม ความหนาแน่นต้องเท่าเดิม)
ตัวอย่างเช่น เรารู้ว่าโมเมนต์ความเฉื่อยของวงแหวนบางรอบแกนที่ลากผ่านจุดศูนย์กลางวงแหวนและตั้งฉากระบาบวงแหวนมีค่าเป็น

เมื่อให้

เป็นมวลของวงแหวน ถ้าหากว่าเราต้องการหาค่าโมเมนต์ความเฉื่อยของ"ครึ่งวงแหวนบาง" รอบ
แกนเดิม นั้น ก็จะหาได้โดยง่ายว่าเป็น

เมื่อ

เป็นมวลของครึ่งวงแหวน
ในส่วนของรูปG นั้น ลองใช้วิธีที่ผมบอก ก็จะไม่ต้องมานั่งอินทิเกรตให้เมื่อยมือ
