next »

[NiG]

Steven Weinberg ถือเป็นยักษ์ใหญ่อีกคนหนึ่งในวงการฟิสิกส์ศตวรรษที่ 20 (และเป็นหนึ่งในรุ่นเดียวกันไม่กี่คนที่ยังไม่ตาย) โดยผลงานที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือการรวมแรงแม่เหล็กไฟฟ้าเข้ากับแรงนิวเคลียร์อย่างอ่อน โดยผลงานชิ้นนี้ได้ทำให้ Weinberg ได้รับรางวัลโนเบลในปี 1979 ร่วมกับ Abdus Salam และ Sheldon Glashow

ประวัติของ Weinberg ตัวเต็มๆดูได้ในนี้ครับ
http://en.wikipedia.org/wiki/Steven_Weinberg

บทความอันนี้เอามาจากสิ่งที่ Weinberg พูดไว้ตอนประชุมวิชาการที่ McGill University ตอนปี 2003  ตัวบทความภาษาอังกฤษต้นฉบับอยู่ในนี้ครับ
http://darwin.phsx.ku.edu/kckong/4goldenlessons.pdf

สำหรับที่ผมแปลเป็นภาษาไทยขอขึ้นคอมเม้นต์ใหม่นะครับจะได้ไม่ยาวมากจนไม่น่าอ่าน


ส่วนตัวแล้วบทความนี้เป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจชิ้นสำคัญของผม ซึ่งผมอยากเอามาเผยแพร่ให้หลายๆคนที่เข้ามาใน mpec ได้อ่านกันครับ  

ปล. ผมไม่สามารถพอจะแปลให้ตรงตามพจนานุกรมได้ทุกตัวอักษรโดยที่สำนวนการเขียนยังลื่นไหลอยู่ แต่คิดว่าใจความสำคัญยังอยู่ครบครับ
ถ้าใครเห็นว่าผมสื่อความหมายในภาษาไทยผิดไปจากตัวบทความ ช่วยรีบบอกให้แก้ด้วยนะครับ  

[NiG]

4 สุดยอดคำแนะนำสำหรับนักเรียนวิทยาศาสตร์ - Steven Weinberg

คัดมาจากสิ่งที่ Weinberg ได้พูดไว้ในการสัมนาทางวิทยาศาสตร์ที่ McGill Univerty ตอนเดือนมิถุนายน 2003

   สมัยที่ผมเพิ่งเรียนจบปริญญาตรี...ประมาณเกือบ 100 ปีที่แล้ว...ความรู้ทางฟิสิกส์ทั้งหลายเหมือนกับมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่ผมไม่รู้จัก ตอนนั้นผมคิดว่า ผมจะทำวิจัยได้ยังไง ในเมื่อผมยังไม่รู้ทุกอย่างที่นักฟิสิกส์ค้นพบเลย โชคดีที่ในปีแรกของการเรียนต่อหลังจากนั้น ผมได้ทำงานกับนักฟิสิกส์่รุ่นใหญ่ซึ่งบังคับให้ผมเริ่มเลือกหัวข้อและทำวิจัยทันทีแม้ว่าผมจะรู้สึกว่าผมยังไม่พร้อมก็ตาม ผมแอบประหลาดใจเหมือนกันที่ผมทำได้ แล้วก็จบปริญญาเอกอย่างรวดเร็วแม้ว่าตอนจบมาผมจะแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับฟิสิกส์เลย แต่ผมก็ได้เรียนรู้สิ่งที่สำคัญมากที่สุดสิ่งหนึ่งว่า 
“ไม่มีใครที่จะสามารถรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วคุณก็ไม่จำเป็นที่จะต้องพยามที่จะเป็นแบบนั้น”

   อีกสิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะให้บอก คือ...กลับไปเรื่องมหาสมุทร อีกรอบนะ...คือถ้าคุณว่ายน้ำเป็นแล้วก็ไม่ได้กำลังจะจม คุณควรที่จะว่ายทวนกระแสน้ำที่ไหลเร็วไปในทางที่ไปได้ยากกว่า เรื่องมันมีอยู่ว่าสมัยที่ผมสอนอยู่ที่ MIT ตอนประมาณปี 1960 มีนักเรียนคนนึงมาบอกผมว่า เค้าอยากจะทำวิจัยเรื่องทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปมากกว่าจะทำฟิสิกส์อนุภาค เพราะเค้าคิดว่า หลักการของทฤษฎีสัมพัทธภาพดูจะเข้าใจได้ง่ายกว่าในขณะที่หลักการของฟิสิกส์อนุภาคดูสับสนวุ่นวาย แต่ผมคิดว่าเค้าเพิ่งจะบอกเหตุผลที่ดีที่สุดที่จะทำตรงกันข้าม ฟิสิกส์อนุภาคนี่แหละเป็นสาขาที่จะสามารถสร้างผลงานที่เปี่ยมไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ได้มากที่สุด  ซึ่งสมัยนั้นนี่ หลักการของฟิสิกส์อนุภาคก็ดูจะสับสนวุ่นวายจริงๆน่ะแหละ แต่หลังจากนั้นด้วยผลงานของนักฟิสิกส์หลายต่อหลายคน เหตุผลและหลักการหลายๆอย่างก็ถูกค้นพบและนำมารวมไว้ในทฤษฎีที่สวยงามมากที่เรารู้จักกันในชื่อ Standard Model
คำแนะนำของผมคือ “เลือกทำในสิ่งที่คุณคิดว่ายากและยังดูไร้ระเบียบ เพราะที่นั่นแหละที่จะมีงานที่สร้างสรรค์มากมายรอให้เราเข้าไปทำ”

   อย่างที่สามนี่...อาจจะฟังดูยากที่จะทำนิดนึง นั่นคือ "คุณต้องยอมรับว่าคุณอาจะต้องจะเสียเวลาเปล่า" นักเรียนส่วนใหญ่จะได้ทำปัญหาที่อาจารย์รู้อยู่แล้วว่าคำตอบคืออะไร(ยกเว้นอาจารย์คนนั้นจะโหดแบบไม่ธรรมดา)ไม่ว่าปัญหาอันนั้นจะมีความสำคัญในเชิงวิทยาศาสตร์หรือไม่ นักเรียนก็จะต้องทำเพื่อที่จะผ่านคอร์สนั้นๆ  แต่ในชีวิตจริงๆนี่ มันยากมากๆที่คุณจะรู้ว่าปัญหาใหม่ๆข้อไหนสำคัญหรือไม่สำคัญ แล้วก็จะไม่มีทางรู้ด้วยว่าปัญหาพวกนั้นมันจะแก้ได้ในยุคของคุณรึเปล่า สมัยต้นศตวรรษที่ 20 นักฟิสิกส์เก่งๆหลายคนอย่าง Lorentz หรือ Abraham พยามจะสร้างทฤษฎีมาอธิบายอีเล็คตรอน เพื่อที่จะอธิบายต่อว่าทำไมผลของทฤษฎี อีเทอร์ ถึงไม่ออกมาในการทดลอง ซึ่งตอนนี้เราก็รู้แล้วว่าสองอย่างนี้มันไม่เกี่ยวกัน แต่จะทำไงได้ก็ในสมัยนั้นเราไม่สามารถจะสร้างทฤษฎีมาบรรยายอีเล็กตรอนเพราะยังไม่มี quantum mechanics ส่วนปรากฎการเรื่องอีเทอร์ ก็มาถูกอธิบายได้ในปี 1905 จากความอัจฉริยะของไอน์สไตน์ ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นมาเป็นเพราะผลของการเคลื่อนที่ของผู่สังเกตการณ์ ที่มีต่อ space & time จนนำไปสู่ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ เพราะฉะนั้นในเมื่อคุณไม่มีทางรู้ว่าปัญหาแบบไหนที่ควรจะทำ เวลาส่วนใหญ่ที่คุณทำงานในแล็บหรือบนโต๊ะทำงานนี่...ก็จะสูญเปล่าแน่นอน ดังนั้นถ้าคุณอยากจะสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ คุณควรจะทำตัวให้เคยชินกับการทำงานที่ไม่รู้ว่ามันสร้างสรรค์รึเปล่า จะได้ปรับตัวได้ง่ายเมื่ออยู่ในห้วงมหาสมุทรแห่งความรู้ที่ยากจะบอกได้ว่าอันไหนควรทำหรือไม่ควรทำ ซึ่งคุณจะต้องเจอแน่ๆเมื่อทำงานวิจัย

[NiG]

         สุดท้ายแล้ว "คุณควรที่จะศึกษาเกี่ยวกับประวัติของการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ อย่างน้อยที่สุดก็ในสาขาที่คุณจะทำ เหตุผลที่สำคัญน้อยที่สุดก็คือ ประวัติศาสตร์เหล่านี้อาจจะช่วยคุณในงานวิจัย" ตัวอย่างเช่น นักวิทยาศาสตร์หลายคนไม่สามารถสร้างงานที่ดีได้ เพราะว่าเชื่อใน ปรัชญาวิทยาศาสตร์ที่มันถูกทำให้ง่ายจนเกินไป อย่างเช่นของ Francis Bacon ไปจนถึง Thomas Kuhn หรือ 
Karl Popper วิธีที่ดีที่สุดในการหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ ก็คือศึกษาประวัติการค้นพบทางวิทยาศาสตร์

   ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ การศึกษาประวัติศาสตร์จะทำให้คุณรู้สึกถึงคุณค่าของงานวิจัยของคุณได้มากขึ้น คือ...ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ มันยากมากที่จะสามารถทำเงินจนร่ำรวยได้เป็นกอบเป็นกำ เพื่อนๆหรือครอบครัวก็อาจจะไม่เข้าใจว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ ยิ่งถ้าคุณเข้ามาทำงานวิจัยในสายของฟิสิกส์อนุภาคมูลฐาน คุณอาจจะไม่มีเห็นได้ด้วยซ้ำว่างานวิจัยของคุณมันจะเอาไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ยังไง แต่คุณจะเห็นได้ชัดเจนว่า งานวิจัยของคุณ คือหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์ของการค้นพบในวงการวิทยาศาสตร์

   ลองมองกลับไปซัก 100 ปีที่แล้ว...สมัยปี 1903 ตอนนี้มันสำคัญแค่ไหนที่จะรู้ว่าสมัยนั้นใครเป็นนายกรัฐมนตรีของอังกฤษ หรือประธานาธิบดีของอเมริกา สิ่งที่สำคัญมากๆที่เกิดขึ้นเมื่อ 100 ปีที่แล้ว ที่ McGill University คือ Ernest Rutherford กับ Frederick Sody กำลังทำงานวิจัยเพื่อศึกษาธรรมชาติของการแผ่รังสีของสารกัมมันตภาพรังสี แน่นอนว่างานชิ้นนี้มีการเอาไปใช้มากมาย แต่ที่สำคัญคือ ความเข้าใจเกี่ยวกับการแผ่รังสีที่เราได้เรียนรู้ ทำให้เราค้นพบว่า ทำไมแกนกลางของโลกกับดวงอาทิตย์ถึงยังมีอุณหภูมิที่สูงมากๆแม้ว่าจะผ่านมาเป็นล้านปี นอกจากนั้นการค้นพบนี้ก็ช่วยให้นักธรณีวิทยาสามารถคำนวณหาอายุของโลกได้ ซึ่งมันก็ทำให้ชาวคริสต์,ยิว ต้องเลิกเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเคยเชื่อมาจากคัมภีร์ไบเบิล นี่ก็เป็นอีกก้าวนึงตั้งแต่ กาลิเลโอ มาจนถึงนิวตัน ที่เสนอกฎของการเคลื่อนที่ หรือจากสมัยที่ดาร์วิน เสนอทฤษฎีวิวัฒนาการ ซึ่งทุกๆก้าวๆที่ผ่านมา ก็ได้ทำให้เกิดความรู้ที่มีเหตุและผล และลดทอนความงมงายต่างๆที่มีอิทธิพลในสังคม ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่คุณเห็นกันในหน้าหนังสือพิมพ์ทุกวันนี้คงจะบอกคุณได้ว่าเชื่ออย่างงมงายต่างๆก็ยังไม่หมดไป แต่ความเจริญก้าวหน้าทางสังคมที่เราได้เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ได้มาจากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์ และก็เป็นสิ่งหนึ่งที่พวกเรา...นักวิทยาศาสตร์ทุกคน สามารถที่จะภาคภูมิใจ 

[ปิยพงษ์ - Head Admin]

 

[psaipetc]

ขอบคุณมากครับ 

[TimeTimeFruit]

ขอบคุณครับ 

อ่านแล้วรู้สึกไม่เสียใจเลย ที่เลือกทางสายนี้ 

[Bright]

   ขอบคุณครับ

[K.P.]

ขอบคุณมากครับ

[It is GOL]

ขอบคุณครับ  

ถ้าผมนั่งแปลเองคงใช้เวลานานเลยแหละ  

ชอบมากๆ ครับ ทำให้เรารู้สึกว่าฟิสิกส์น่าสนใจขึ้นเยอะ (จริงๆ ก็น่าสนใจอยู่แล้ว )

[last]

สุดยอดครับ NiG
เพิ่งได้เขามาอ่าน  
ขอนำไปเผยแพร่ในเวบของผมได้ไหม(ด้วยสำนวนของNiGเลย) เดี๋ยวลงเครดิตไว้ให้  

[nklohit]

ขอบคุณมากครับพี่นิค   

[NiG]

สุดยอดครับ NiG
เพิ่งได้เขามาอ่าน 
ขอนำไปเผยแพร่ในเวบของผมได้ไหม(ด้วยสำนวนของNiGเลย) เดี๋ยวลงเครดิตไว้ให้ 

ยินดีครับ แต่ตรวจคำผิดก่อนก็ดีนะครับ

[last]

OK
ขอบคุณมากคร้าบบ

[conantee]

เข้ามากด Like 

[weetput180]

น่าสนใจดีคับ